Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

Προβολή της ταινίας Σκρουτζ: Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία

Φέτος τα Χριστούγεννα, ας μην τσιγκουνευτούμε την αγάπη!

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς και το Βρετανικό Συμβούλιο στην Ελλάδα συμπράττουν, με αφορμή τον παγκόσμιο εορτασμό για τη 200ή επέτειο από τη γέννηση του σπουδαίου Άγγλου συγγραφέα Καρόλου Ντίκενς (1812-1870). Την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 11:30 π.μ., στα επτά θεματικά μουσεία του Δικτύου του ΠΙΟΠ θα προβληθεί η κλασική ασπρόμαυρη ταινία Σκρουτζ: Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (Scrooge: A Christmas Carol). 

Το έργο αφηγείται την ιστορία του άκαρδου και άπληστου τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο οποίος απεχθάνεται τα Χριστούγεννα. Όμως, μετά από ένα απρόσμενο συμβάν, μεταμορφώνεται σταδιακά σε ευγενικό, καλόκαρδο και φιλεύσπλαχνο άνθρωπο. Η ταινία του Μπράιαν Ντέσμοντ Χερστ (παραγωγής 1951) έχει χαρακτηριστεί η καλύτερη κινηματογραφική διασκευή για το μυθιστόρημα του Κ. Ντίκενς Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (A Christmas Carol), από τα δημοφιλέστερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ταινία, που αποδίδει ιδανικά το μείγμα φόβου, μετάνοιας, διασκέδασης και λύτρωσης μέσα στην εορταστική ατμόσφαιρα της ιστορίας. Η συγκινητική χριστουγεννιάτικη ιστορία, κατάλληλη για μικρούς αλλά και μεγάλους, θα ταξιδέψει μέσω του Δικτύου Μουσείων του ΠΙΟΠ από τη Θράκη έως την Πελοπόννησο και από τη Θεσσαλία έως τα νησιά του Αιγαίου, δίνοντας την ευκαιρία στους μεγαλύτερους να τη θυμηθούν και στους νεότερους να την ανακαλύψουν.

Την ημέρα της προβολής, η είσοδος θα είναι ελεύθερη σε όλα τα μουσεία του Ιδρύματος: Μουσείο Μετάξης (Σουφλί), Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης (Δημητσάνα), Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού (Σπάρτη), Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας (Αγία Παρασκευή Λέσβου), Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα (Βόλος), Μουσείο Μαρμαροτεχνίας (Πύργος Τήνου), Μουσείο Περιβάλλοντος (Στυμφαλία) - τα οποία θα είναι ανοικτά από τις 10:00 π.μ. έως τις 5:00 μ.μ. Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Βρετανικού Συμβουλίου, στο πλαίσιο του διεθνούς εορταστικού προγράμματος Dickens 2012. Νωρίτερα την ίδια μέρα, από τις 10 έως τις 11.30, και πάλι σε όλα τα μουσεία του ΠΙΟΠ, θα πραγματοποιηθούν ποικίλες δραστηριότητες, εναρμονισμένες στο πνεύμα των εορτών. Οι μικροί επισκέπτες μπορούν να έρθουν με τις οικογένειές τους σε όποιο από τα επτά μουσεία βρίσκεται στην περιοχή τους, και να κατασκευάσουν χριστουγεννιάτικες χειροτεχνίες από διάφορα υλικά για να στολίσουν το Μουσείο ή το σπίτι τους, να φτιάξουν παραδοσιακά γλυκά και να τραγουδήσουν τα κάλαντα. Η είσοδος θα είναι δωρεάν.

Σάββατο 9 Ιουνίου 2012

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ


Σε ηλικία 87 ετών πέθανε το πρωί του Σαββάτου 9 Ιουνίου, η διακεκριμένη ηθοποιός και συγγραφέας Ζωρζ Σαρρή.  Γεννημένη το 1925 από Μικρασιάτη πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, η Σαρρή άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στη δραματική σχολή του Δ. Ροντήρη με αρχικό στόχο την ενασχόλησή της με την ηθοποιία.  Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δούλεψε ως ηθοποιός του θεάτρου στο Παρίσι, ενώ η πρώτη ταινία που έπειξε στον κινηματογράφο είναι το «Τελευταίο ψέμα» του Μιχάλη Κακογιάννη, παραγωγή του 1958.  

Αν και η Σαρρή δεν εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, οι επιλογές της ήταν εκλεκτές: ο «Ανθρωπος του τρένου» (1958) του Ντίνου Δημόπουλου ,«Φαίδρα» (1962) του Ζιλ Ντασέν, το «Εγκλημα στα παρασκήνια» (1962) του Ντίνου Κατσουρίδη για το οποίο κέρδισε το βραβείο Β’ γυναικείου ρόλου στο φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,  «Χάππυ Νταίη» (1976) και «Ελευθέριος Βενιζέλος» (1980) του Παντελή Βούλγαρη, «Γενέθλια πόλη» του Τάκη Παπαγιαννίδη.κ.α.

Μετά την επιβολή της δικτατορίας στην Ελλάδα, η Σαρρή άρχισε να ασχολείται με την συγγραφή μυθιστορημάτων. Το πρώτο μυθιστόρημά της που εκδόθηκε το 1969 είναι ο «Θησαυρός της Βαγίας». Σημείωσε μεγάλη επιτυχία και υπήρξε η αφετηρία των παραπάνω από 20 μυθιστορημάτων που ακολούθησαν: Ανάμεσά τους «Το ψέμα»,
«Τα χέγια», «Όταν ο ήλιος…», «Οι νικητές», «Σοφία» και το «Τελευταίο σκαλοπάτι» που εκδόθηκε το 2009.

Η ενασχόλησή της με την παιδική λογοτεχνία είναι εξίσου αξιοσημείωτη. Το 1973 εξέδωσε το «Γαϊτανάκι» που θεωρείται κλασικό για το είδος του. Αλλα έργα παιδικής λογοτεχνίας: «Ο Φρίκος ο Κοντορεβυθούλης μου», «Ο Αρλεκίνος», «Η πολυλογού».

Λογοτεχνικά βραβεία: Κρατικό  Παιδικής Λογοτεχνίας (1994), Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο της «Νινέτ» (1994) και «Ο χορός της ζωής» (1999). Το 1988 ήταν υποψήφια για το βραβείο Άντερσεν.

Πριν από μερικά χρόνια, το 2008, σε ημερίδα αφιερωμένη στα 40 χρόνια προσφοράς της Ζ. Σαρρή στη λογοτεχνία για παιδιά και για νέους, σημαντικά πρόσωπα του ακαδημαϊκού χώρου και της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας μίλησαν για τη ζωή και τη συμβολή του έργου της.


"Τα Χέγια"


Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Αφιέρωμα στον Αντώνη Σαμαράκη


Με αφορμή το διήγημα "το ποτάμι", που διδάσκεται στη Γ΄ τάξη του Λυκείου, την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012  θα πραγματοποιηθεί αφιέρωμα στον Α. Σαμαράκη ειδικά για τους μαθητές. Θα προβληθεί ταινία μικρού μήκους εμπνευσμένη από το διήγημα καθώς και αποσπάσματα από την εκπομπή  - αφιέρωμα του Φ. Γερμανού. Στο τέλος θα απαγγελθούν αποσπάσματα από το μυθιστόρημα "Σήμα Κινδύνου".



Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Πιο σύγχρονος από ποτέ...

(Πηγή : Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Τα Νέα, )
Δημοσίευση: 28 Ιαν. 2012 20:00

Τσαρλς Ντίκενς

200 ΧΡΟΝΙΑ από τη γέννηση του άγγλου συγγραφέα

Το πρώτο pop idol όλων των εποχών

Ηταν ένας δεξιοτέχνης της γραφής που ασχολήθηκε με κάθε μορφή γραπτού λόγου, που ανάστησε μια ολόκληρη εποχή πάνω στην κοινωνική της μεταστροφή, που άφησε αξέχαστους χαρακτήρες και που η επιτυχία και ο επαγγελματισμός του αποτελούν τα ζητούμενα για κάθε συγγραφέα. Στις 7 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννησή του. Ο άγγλος συγγραφέας Τσαρλς Ντίκενς κέρδισε λεφτά, αφουγκραζόταν το κοινό του, έδινε ακριβοπληρωμένες ομιλίες, συνήθειες σημερινές ενός pop idol - του πρώτου ίσως που εμφανίστηκε ποτέ.
Στη Βοστώνη 4.000 αναγνώστες περίμεναν στο λιμάνι να δέσει το καράβι που θα έφερνε το 71ο κεφάλαιο του «Παλαιοπωλείου». Οταν έφτασε το καράβι, ρωτούσαν με αγωνία τον καπετάνιο αν επέζησε η ηρωίδα του. Λέγεται ότι ο Εντγκαρ Αλαν Πόε ήταν ο μόνος που μπορούσε να προβλέπει την κατάληξη των μυθιστορημάτων του. Η αποδοχή του στην Αμερική, την οποία επισκέφτηκε δύο φορές, ήταν αποθεωτική, αν και αυτός δεν την αντάμειψε ανάλογα στο βιβλίο του «American notes» (1850).
Φέτος στη Βρετανία θα «κυκλοφορήσει» και σε νόμισμα, παράλληλα με το δεκάλιρο χαρτονόμισμα όπου βρισκόταν μέχρι σήμερα. Ηδη, άλλωστε, ετοιμάζονται με φρενίτιδα εκθέσεις, ταινίες, ξεναγήσεις, επανεκδόσεις και κάθε είδους αφιερώματα για τον συγγραφέα που δεν έχει χάσει την αίγλη και τη φήμη του όλα αυτά τα χρόνια - ειδικά στον αγγλόφωνο κόσμο.
Ο Τσαρλς Ντίκενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας στις 7 Φεβρουαρίου του 1812. Ο πατέρας, δημόσιος υπάλληλος του Ναυτικού (ο Μικόμπερ στον «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ»), έβαζε τον μικρό Τσαρλς πάνω στο τραπέζι να τραγουδάει και να λέει ιστορίες για να διασκεδάζουν οι άλλοι υπάλληλοι στο γραφείο του. Μεγαλώνοντας ο μικρός αναγκάστηκε να δουλέψει σκληρά σε ένα εργοστάσιο βερνικιών για να ξεπληρώσει τα χρέη του πατέρα όταν εκείνος βρέθηκε στη φυλακή. Γι' αυτό και καθυστέρησε να τελειώσει το σχολείο του. Η ταραχώδης ζωή του Ντίκενς αποτέλεσε το βασικό μυθοπλαστικό υλικό των έργων του, ειδικά στον «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ». Ποιος θα το έλεγε ότι αυτό το ταπεινωμένο και δραστήριο παιδί το 1851 θα έπαιζε ένα δικό του έργο μπροστά στη βασίλισσα Βικτώρια;
Από έφηβος ήδη ο Τσαρλς έγραφε συνειδητά και ακατάπαυστα. Στα δεκάξι του δούλεψε ως δημοσιογράφος καλύπτοντας δίκες, στα είκοσι ήταν πολιτικός συντάκτης και με το όνομα Μποζ άρχισε να δημοσιεύει στα «Χρονικά» κείμενα εμπνευσμένα από την καθημερινή ζωή του Λονδίνου. Εκεί γνώρισε την Κάθριν Χόγκαρθ, την κόρη του διευθυντή της εφημερίδας και την παντρεύτηκε. Λίγες μέρες μετά τον γάμο του, το 1836, δημοσιεύει σε συνέχειες το πρώτο του βιβλίου, «Τα χαρτιά του Πίκγουικ», και αρχίζει να βγάζει αρκετά χρήματα ώστε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο γράψιμο. Ανάμεσα στο 1838 και το 1839 έγραψε τον «Ολιβερ Τουίστ» και τον «Νίκολας Νίκλεμπι».
Πληθωρικός χαρακτήρας, είχε τον αυθορμητισμό ενός παιδιού και τις αδυναμίες ενός μεγάλου. Οταν πέθανε το 1870, θάφτηκε με τιμές στο Αβαείο του Γουέστμινστερ όπου χαράχτηκε η επιγραφή: «Αγαπούσε τους φτωχούς, τους πονεμένους και τους καταπιεσμένους• με τον θάνατό του, χάθηκε από τον κόσμο ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Αγγλίας».