«βροχή» Λυριδών την Κυριακή 22 Απριλίου

Ιδανική για την παρατήρηση μετεωριτών είναι η εβδομάδα που διανύουμε, καθώς την επόμενη Κυριακή 22 Απριλίου 2012 κορυφώνεται η πτώση των Λυριδών. Το θέαμα της πτώσης των Λυριδών θα είναι εντυπωσιακό,καιρού επιτρέποντος, καθώς το φαινόμενο συνδυάζεται με νέα Σελήνη το βράδυ του Σαββάτου 21/4, πράγμα που σημαίνει ότι ο ουρανός θα είναι σκοτεινός.

Στο αποκορύφωμα του φαινομένου αναμένεται να πέφτουν δέκα έως 15 διάττοντες αστέρες ανά ώρα. Τα πεφταστέρια θα είναι ορατά στο Βόρειο Ημισφαίριο.  Η βροχή των Λυριδών οφείλεται στα απομεινάρια του κομήτη C/1861 G1, γνωστού και ως κομήτη Θάτσερ. Η τροχιά του κομήτη διαγράφεται στον βόρειο αστερισμό της Λύρας, κοντά στα όρια του Ηρακλή, εξ ού και η ονομασία των μετεωριτών.

Ο μετεωρίτης είναι ένα ουράνιο σώμα που έλκεται από τη βαρύτητα της Γης. Κατά την είσοδο στην ατμόσφαιρα θερμαίνεται λόγω τριβής και αναφλέγεται, πράγμα που προκαλεί την χαρακτηριστική μορφή ενός μετεωρίτη, γνωστό και ως «πεφταστέρι».

Όταν οι μετεωρίτες εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα οι ταχύτητές τους κυμαίνονται από 36.000 έως και 250.000 χιλιόμετρα την ώρα.

http://www.econews.gr/2012/04/19/peftasteria-lyrides-2012/

Ιστορικά Στοιχεία του ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ της ΑΜΦΙΚΛΕΙΑΣ

Ιστορικά Στοιχεία

ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  ΤΗΣ  ΑΜΦΙΚΛΕΙΑΣ

«Ο φωτεινός φάρος όλης της περιοχής»

Από την ίδρυσή του το 1921, το Γυμνάσιο απετέλεσε μια κυψέλη πνευματικής δραστηριότητας, μια κολυμπήθρα γνώσεων για τους νέους όλης της περιοχής, απ’ τα Καστέλλια ως το (Παρόρι) Μπισκένι, 25 συνολικά χωριών.

Η λειτουργία του Γυμνασίου, με την εκπαίδευση και τη μόρφωση που παρείχε στους νέους, ενίσχυσε και διεύρυνε συγχρόνως και τον πνευματικό, κοινωνικό και πολιτιστικό ορίζοντα όλων των κατοίκων του επαρχιακού χώρου.

Η παρουσίαση της ιστορικής πορείας του Γυμνασίου θα ήταν ημιτελής, αν δε συμπληρωνόταν από τα προηγούμενα στάδια της Δημοτικής και Σχολαρχειακής Εκπαίδευσης.

Α΄ Το Δημοτικό

Το περιορισμένο σε έκταση και υπερχρεωμένο μεταεπαναστατικό κράτος, έδωσε πρώτη προτεραιότητα - με νομοθέτηση του Καποδίστρια - στην ίδρυση Σχολείων. 

Το Δαδί, με την αθρόα συμμετοχή των Δαδιωτών στην Επανάσταση και τις θυσίες τους, απόχτησε νωρίς κύρος και δύναμη ενισχυμένη από την παρουσία του Δημογέροντα Αθανασίου Τσούτσου «ως Εθνικού Αντιπροσώπου του Αρείου Πάγου της χέρσου Ελλάδας», φίλου και εμπίστου του Καποδίστρια και του αξιωματούχου Στάθη Γαβρίλη και έτσι λειτούργησε από το 1835 ένα από τα πρώτα Δημοτικά Σχολεία της μικρής-μέχρι τη Λαμία- τότε Ελλάδας.

Από τις αρχές της λειτουργίας και μέχρι το 1886 ήταν μονοθέσιο τριτάξιο, ενώ στο επόμενο έτος 1887 προωθήθηκε σε τετρατάξιο διθέσιο, συντηρούμενο από το Δήμο. Οι μαθητές πρέπει να ήταν λίγοι, αφού κατά τις απογραφές από το 1865 μέχρι το 1911 το Δαδί είχε πάνω από 4000 κατοίκους, ο δε αριθμός παιδιών 7-12 χρόνων πρέπει να ήταν 350-450. Τα περισσότερα, λοιπόν, παιδιά έμεναν δια βίου αγράμματα, αφού και η φοίτηση ήταν προαιρετική. Το έτος 1911, η φοίτηση έγινε υποχρεωτική, χωρίς όμως να ελέγχεται από κανένα αρμόδιο όργανο.

Η διδασκαλία γινόταν στα ισόγεια διαφόρων ευρύχωρων σπιτιών μέχρι το 1915, οπότε αναγέρθηκε το λιθόκτιστο κτίριο- επί υπουργίας Ιωάννου Τσιριμώκου- έξι ευρύχωρων τάξεων και αυξήθηκε έτσι ο αριθμός των μαθητών και των δασκάλων.

Από το 1932 και μετά, λόγω πληθώρας μαθητών λειτούργησε και δεύτερο Δημοτικό  στο σπίτι του Μπακάλη με κοινό προαύλιο, το δε όριο διαχωρισμού των δυο σχολείων ήταν η κάθετη γραμμή: Χορευταριά- Κουρελιά.

Άρθρο ( πρώτο μέρος )

του αειμνήστου προέδρου του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΜΦΙΚΛΕΙΕΩΝ (ΔΑΔΙΩΤΩΝ) 

 ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΤΣΙΩΤΑ 

στην εφημερίδα «ΑΜΦΙΚΛΕΙΑ» Μάρτιος-Απρίλιος 2004

Εκδρομή στην Καρδίτσα 1956

Προσφορά κ. Δημ. Καλπύρη

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟ.ΣΥ.Ν. ΑΜΦΙΚΛΕΙΑΣ

Στις εκλογές για την ανάδειξη νέων μελών του  Τοπικού Συμβουλίου Νέων  Αμφίκλειας που πραγματοποιήθηκαν τη Δευτέρα του Πάσχα 16 Απριλίου 2012 τα αποτελέσματα επί συνόλου 105 ψηφισάντων  έχουν ως εξής:

1) Καραπετσάνος Θανάσης         47
2) Στιβακτής Ηλίας                        43
3) Σινάνης Γιάννης                         31
4) Κίσσας Κώστας                          29
5) Αδάμος Λουκάς                          13
6) Κίσσας Μάκης                            11
7) Λυκαυγέρη Ανθή                       09
8) Μπαρμπερίου Θύμιος             07
9) Καλλιακούδας Λαμπρινός     03
10) Καραπατή Γωγώ                     03

Ως μέλη του νέου συμβουλίου εκλέγονται οι 5 πρώτοι κατα σειρά εκλογής και ακολουθούν ως αναπληρωματικοί οι επόμενοι 2.   http://neoiamfikleias.blogspot.com/

Σε όλους τους υποψηφίους (εκλεγμένους και μη) ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή θητεία. Με θέρμη να συνεχίσετε την προσπάθεια για προσφορά στον τόπο και την κοινωνία.  

ΟΙ ΛΑΚΚΟΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΔΑΔΙ

Στα προπολεμικά χρόνια και ακόμα παλιότερα η ανάσταση στο Δαδί δε γινόταν τα μεσάνυχτα, όπως είναι το κανονικό. Οι Δαδιώτες παπάδες έκαναν ανάσταση τα χαράματα. Η ώρα αυτή βόλευε τους ξωμάχους του χωριού που γύριζαν κουρασμένοι το Σαββατόβραδο από τα μακρινά τους κτήματα. Αργότερα αποφασίστηκε να γίνεται η ανάσταση τα μεσάνυχτα όπως παντού, πράγμα που έφερε μια μικρή αναστάτωση στο χωριό και αρκετά σχόλια. Τέλος αν παραβλέψει κανείς τη μικρή αυτή τροποποίηση, το Πάσχα στο Δαδί γιορτάζεται με μεγάλη λαμπρότητα.

Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι η κάθε Δαδιώτικη οικογένεια θα ψήσει το δικό της αρνί που έχει διαλέξει τις προηγούμενες ημέρες από τα κοπάδια που έχουν οδηγήσει οι τσοπάνηδες στις άκρες του χωριού. Ετοιμάζει λοιπόν ο καθ’ ένας το αρνί του, το γδέρνει, το αλατοπιπερίζει με προσοχή, το περνάει στη σούβλα ή ξύλινη στρουπίνα και το στερεώνει όρθιο στον τοίχο όσο νάρθει η ώρα για το λάκκο.

Κάθε νοικοκύρης είναι υποχρεωμένος να φέρει στο λάκκο τέσσερα δεμάτια κληματόβεργες, ένα καρεκλί, ένα δοχείο στάχτη και μια πρόκα. Όταν κουβαληθούν αυτά στήνεται η θημωνιά με τα κλήματα. Τα δεμάτια τοποθετούνται όρθια γύρω-γύρω, και άλλα όρθια πάνω απ’ αυτά σαν μια πυραμίδα, για να μην καίγονται ανισόμερα τα κλήματα. Η φωτιά έχει ανάγκη να πετύχει. Είναι μεγάλη τέχνη να φτιάξει κανείς θράκα.

Αφού έγινε η θράκα και απλώθηκε, μπήκαν τα μαδέρια  με τις πρόκες και όλοι ακουμπούν τις σούβλες στο μπροστινό μαδέρι και θα ψάλλουν το Χριστός Ανέστη όρθιοι.

Φωτογραφία του κ. Δημητρίου Καλπύρη (της δεκαετίας του '60)

Στο μεταξύ οι γυναίκες έχουν ετοιμάσει στο σπίτι και φέρνουν κόκκινα αυγά, συκωτάκια τηγανιτά , γαρδούμπες, αυγά, γλυκά και κρασί. Όλα αυτά τα ακουμπούν σε τραπέζια που έχουν κουβαληθεί εκεί από τη γειτονιά. Οι  κοπέλες της κάθε οικογένειας, ή και άλλα μέλη αυτής αν δεν υπάρχει κορίτσι, περνούν με σειρά τους  μπρος απ’ τους ψηστιέριδες, δρασκελώντας τις σούβλες και τους τρατάρουν. Λένε και δέχονται ευχές και το «Χριστός Ανέστη».

Φωτογραφία κ. Δημητρίου Καλπύρη (1972)

Το ψήσιμο και το τραγούδι  στους λάκκους κρατάει πολλές ώρες. Όλοι οι δρόμοι είναι πιασμένοι από τους λάκκους και αδιάβατοι από τα τροχοφόρα. Πολλοί οργανοπαίχτες ξέρουν το έθιμο του Δαδιού και έρχονται το Πάσχα να γυρίσουν τους λάκκους και να παίξουν για να χορέψουν οι νιοι και οι γέροι, να κεραστούν και να ωφεληθούν και κάτι. Αλλά και παντού υπήρχαν γραμμόφωνα με τραγούδια του χορού. Δε θα περάσεις Δαδιώτικο λάκκο χωρίς να τραταριστείς.

Όταν δίνεται το σύνθημα της αποχώρησης ο καθ’ ένας  με τον οβελία του στον ώμο τραβάει για την παραστιά του. Στρώνει το σοφρά, το ταψί, τεμαχίζει το αρνί, χωρίζει όσο θα χρειαστεί για να συμπληρώσει η φαμελιά του το μεσημεριανό της και κρεμάει το υπόλοιπο στο φανάρι για την εβδομάδα που ακολουθεί.

Απόσπασμα από το άρθρο που δημοσίευσε στο "Δαδιώτικο Παλμό" (τεύχος 4,  Μάρτης-Απρίλης 1978) ο Δ.Λ. Τσιτσιπής συγγραφέας του βιβλίου "ΤΟ ΔΑΔΙ ΔΕΙΓΜΑ ΡΟΥΜΕΛΗΣ 1981".

Ανάσταση ΧΡΙΣΤΟΥ Θεασάμενοι....

Χριστός Ανέστη – Χρόνια Πολλά

Το Πάσχα (Πασκαλιά, Λαμπρή, Λαμπροφόρα, Καλολόγος) στολίζεται η εκκλησία με κορδέλες και δεντρολίβανο. Οι πιστοί παλιότερα έσβηναν τη φωτιά στα σπίτια τους και με το χτύπημα της καμπάνας ή τη φωνή του καντηλανάφτη πήγαιναν στην εκκλησία. ’Έπαιρναν μαζί τους και αβγά κόκκινα για να διαβαστούν. Με αυτά έκαναν το Χριστός Ανέστη. Ήταν τα αβγά του Καλού Λόγου.  Μετά την Ανάσταση το νυχτερινό γεύμα είναι ελαφρύ για να μη «βαρυστομαχιάσουν» μετά από την νηστεία. O πασχαλινός αμνός  στη σούβλα, ή γεμιστός με ρύζι, κουκουνάρια και σταφίδες στο φούρνο, είναι απαραίτητος σε κάθε σπίτι.

Το φως που παράγεται με το άναμμα της φωτιάς ή του λύχνου ή των κεριών στάθηκε πάντοτε πολύτιμο για τον άνθρωπο και η παρουσία του θεωρήθηκε ευεργετική σε πρακτικό και συμβολικό επίπεδο. Έτσι κατά τη διάρκεια της Μεγάλης εβδομάδας ανάβονται φωτιές, εξαγνιστικές και καθαρτήριες αλλά και ευπρόσδεκτα φωτιστικές και θερμαντικές τις ανοιξιάτικες νύχτες, δωρίζονται κεριά-λαμπάδες από τους αναδόχους στα πνευματικά τους παιδιά (βαφτιστήρια) ή από τους αρραβωνιασμένους νέους στη μνηστή τους και γενικά χρησιμοποιούνται πολύ από τους πιστούς.

Τα κεριά του επιταφίου, κίτρινου χρώματος, καθώς και αυτά που καίνε στο σταυρό την Μ. Πέμπτη και Μ. Παρασκευή στον επιτάφιο, τα μοιράζονταν μεταξύ τους οι οικογένειες, πληρώνοντας ένα ποσόν στην εκκλησία και τα κρατούσαν στο εικονοστάσι. Όταν έβρεχε ή άστραφτε  ή έριχνε χαλάζι άναβαν το κερί και πίστευαν ότι σταματούσε. Κυρίως όμως το κερί το έπαιρναν μαζί τους οι ναυτικοί στο ταξίδι για να απομακρύνουν τις θύελλες.

Οι λαμπάδες της Ανάστασης δώρο του νονού προς τα βαφτιστήρια ή του αρραβωνιαστικού προς την μνηστή του ήταν λευκού χρώματος στολισμένη με λουλούδια και κορδέλες. Ωστόσο ο κύριος συμβολισμός του δώρου, μεταξύ ατόμων με συγκεκριμένη σχέση, όπως αυτή του αναδόχου προς τον αναδεκτό, ως πηγής φωτός εξακολουθεί να ισχύει.   

Όταν ο ιερέας και σήμερα λέγει το «δεύτε λάβετε φως» όλοι σπεύδουν να λάβουν πρώτοι το φως και να το μεταδώσουν στους άλλους. Το θεωρούν καλό για τη χρονιά εκείνη. Το φως κρατούν αναμμένο μέχρι να φθάσουν στο σπίτι και με τη φλόγα σταυρώνουν το ανώφλι της πόρτας για την προστασία του σπιτιού. Με το ίδιο φως ανάβουν το καντήλι του εικονοστασίου, το οποίο συντηρούν αναμμένο τρεις μέρες. Το φως αυτό θεωρείται θαυματουργό, επειδή προέρχεται από τον Αγιο Τάφο, αφού μοιράζεται στους ναούς από το Σάββατο. Με αυτό οι ιερείς ανάβουν το ακοίμητο καντήλι στην Αγία Τράπεζα. Το καντήλι αυτό είναι το μόνο που μένει αναμμένο πριν από την Ανάσταση.

 http://www.kentrolaografias.gr

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13.04.2012

ΑΜΦΙΚΛΕΙΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13.04.2012

Συνάντηση των τεσσάρων Επιταφίων, στην πάνω πλατεία.

Δ. Καλπύρης

Ο Επιτάφιος στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΑΔΙΟΥ

Οι φωτογραφίες είναι του κ. Δημητρίου Καλπύρη

Το Άγιο Φως απ' τον από τον Ιερό Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα

Το ΄Αγιο Φώς από τον Ιερό Ναό της Αναστάσεως των Ιεροσολύμων. Υποδοχή αρχικά στο διεθνή αερολιμένα της Αθήνας "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" και μετά στην Αμφίκλεια (πάνω πλατεία) το ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ το βράδυ λίγο πριν την Ανάσταση.